Als de nacht valt....                                                                            
 

Als de nacht valt in je leven
En je voelt je kil en koud,
Zou er iemand om je geven,
Is er één die van je houdt?
En je weet niet waar je heen moet,
Met je zorgen en je pijn
Weet niets beters te verzinnen,
Dan hier maar alleen te zijn…

En je zou wel willen schreeuwen,
Mensen help, ik red het niet,
Maar het duurt zo lijkt het eeuwen,
Voordat iemand jouw nood ziet…
En je weet niet waar je heen moet,
Met je zorgen en je pijn,
Weet niets beters te verzinnen,
Dan hier maar alleen te zijn…

Ben je helemaal vergeten,
Wat je vroeger hebt gehoord,
Eens heb jij toch ook geluisterd,
Naar de lofzang en Gods Woord?
Toen je jong en onbezonnen,
Dacht je eigen weg te gaan,
Is Hij aan je blijven denken,
Is Hij naast je blijven staan!

't Is de Heer, van dood en leven,
die je moeilijkheden ziet,
Hij heeft alles eens gegeven,
Staat je bij, ook in 't verdriet!
Ja, op Hem kun je vertrouwen,
Hij blijft altijd jou nabij,
't is de Rots om op te bouwen,
Hij wijkt nimmer van je zij!

                                                                           
                                                                                      
  

Afscheid van een droom

 Ik wil niet meer huilen
 ik ben het huilen moe
 maar van binnen schreeuw ik
 tot het laatste toe

 Ik zal afscheid moeten nemen
 afscheid van wat nooit was
 alleen de wens zal achterblijven
 de hoop vervlogen, de toekomst belast.

 Ik zal moeten accepteren
 wat ik eigenlijk al wist
 maar keer op keer werd hoop geboren
 ‘t is afgelopen, de laatste kans gemist

 Oh God, leer mij toch te dragen
 de pijn en het verdriet
 Ik wil Uw weg gaan, ja vertrouwend
 maar ik faal steeds, ik kan het niet

 Geef mij toch de rust van binnen
 Ik ben moe van 't strijden, Heer, 'k ben moe…
 Leer me te zeggen dat het goed is
 Troost me, leidt me, bij alles wat ik doe.

 

                Naastenliefde

 Het kost niet zoveel iemand een glimlach te schenken,
 of je hand op te steken voor een vriendelijke groet.
 Zoiets kan opeens de zon laten schijnen,
 in het hart van de mens, die je zomaar ontmoet.

 Het kost niet zoveel een hand uit te steken,
 om een ander een beetje behulpzaam te zijn.
 Een dankbare blik is vaak de beloning,
 al was de moeite voor u maar klein.

 Het kost niet zoveel om je hart te openen,
 voor de mens om je heen in vreugd en verdriet.
 Wees blij dat je zo wat kan doen voor een ander,
 of is die ander je naaste soms niet?

 Het kost maar heel weinig, je arm om een schouder,  
 of alleen maar de zachte druk van een hand.
 Het is vaak voor de ander of hij even
 in een klein stukje paradijs belandt.

 O, die vriendelijke glimlach, dat eventjes groeten,
 die arm om een schouder, de hulp die je bood.
 Het kost allemaal bij elkaar zo weinig,
 maar in wezen is het ontzaglijk groot!

 

            Woorden

 Woorden zijn vaak kostbaar
 Bedachtzaam uitgesproken
 Het zijn vaak de woorden
 Die op een antwoord hopen
 
 Maar als wij niet luisteren
 Die woorden steeds verachten
 Hoe kunnen wij door een gesprek
 Iemands pijn verzachten ?
 
 Hoe kunnen wij verwachten
 Dat een ander ons kan helpen
 Als wij die anderen
 Met woorden overstelpen
 
 God gaf ons één mond
 Hij gaf ons juist twee oren
 Opdat wij minder zouden spreken
 En beter zouden horen
 
 Als jouw woorden zijn gesproken
 Maar ook werkelijk gehoord
 Dan geeft dat blijk van mede-leven
 En dat kan je vertroosting geven
 
 Misschien weet je nog niet
 Hoe dat allemaal moet
 Maar als God stem tot je spreekt
 Begrijp je dat pas goed
 
 Laat woorden niet verloren gaan
 En maak ze niet kapot
 Ik bid dat ze ons mogen brengen
 Dichter bij de wil van God

 

Unfolding the Rose

 It is only a tiny rosebud,
 A flower of God's design;
 But I cannot unfold the petals
 With these clumsy hands of mine
 The secret of unfolding flowers
 Is not known to such as I
 GOD opens this flower so sweetly,
 When in my hands they die
 If I cannot unfold a rosebud,
 This flower of GOD's design,

 Then how can I have the wisdom
 To unfold this life of mine?
 So I'll trust in Him for leading
 Each moment of my day
 will look to him for His guidance
 Each step of the pilgrim way
 The pathway that lies before me,
 Only my Heavenly Father knows
 I'll trust Him to unfold the moments,
 Just as He unfolds the rose

                                                                                       
                                                                                 
                                                                                               
                                             

                                                                                                                        
                   

 

                                                                                                         terug naar boven

 


                                                                       

                
        De zee

  Ik sta aan het strand
  En zie de grote wijde zee
  Wieg met de golven mee
  Mijn voeten zakken in het zand.

  Ik geniet van het golvenspel
  Dat steeds weer anders wordt
  Soms hoog en breed, soms kort
  Soms langzaam, soms ook snel.

  Het blijft mij maar boeien
  En vraag me af hoe het kan
  Ik krijg er nooit genoeg van
  Het water blijft aldoor stoeien.

  Prachtig deze grote blauwe zee
  Uren kan ik er naar staren
  In gedachten verzonken
  In mijn hart een stille bee.

 Stil word ik van de grootheid
 Van al dat bruisende water
 Van het bulderende geklater
 En ik denk aan Gods Majesteit

 God die dit alles gemaakt heeft
 Zee, land, lucht en winden
 In de natuur is ook Hij te vinden
 God is het die ons dit alles geeft.

 

                  
                      Troost

Stil maar Mijn kind - Ik weet van je verdriet,  
Huil nu maar uit, je hoeft niet flink te wezen.
Het zal wel duren, voor je wonden zijn genezen:
Ik weet het. Droeg Ik al de smart der wereld niet?

Stil maar Mijn kind - Ik weet wat je behoeft:
woorden van troost, doen om een uitleg vragen,
een arm die steunt en die je last helpt dragen,
een hart dat mee schreit om wat jou bedroeft.

Stil maar Mijn kind - de nacht gaat weer voorbij.
Ik strooi het licht uit, waar je voeten lopen,
Ik doe de dichte deur weer voor je open.
Ik ben er altijd, vertrouw maar op mij.

Stil maar Mijn kind - Ik geef je troost en moed.
meer dan een moeder aan haar kind kan geven,
Jouw naam staat in Mijn handpalmen geschreven:
Ik schreef de letters met Mijn eigen bloed...
         

      

              Wederopstanding

 God zal mij eenmaal wekken uit de dood;
 en wat geen mensenoog ooit mocht aanschouwen,
 geen oor mocht horen (zo onzegbaar groot
 is ’t wonder dat Hij ons wil toevertrouwen)
 dat heeft Hij voor Zijn kinderen bereidt,
 en ik zal leven tot in eeuwigheid!

 Zoals de tarwekorrel wordt gezaaid,
 ontkiemt en groeit en wordt opnieuw geboren,
 en als een rijpe aar wordt afgemaaid,
 zo gaat mijn lichaam niet voorgoed verloren:
 ik zal verheerlijkt opstaan in het licht
 en eeuwig leven voor Gods aangezicht!

 Er zijn veel dingen die ik niet versta:
 de taal van vogels, vissen en van bloemen,
 het einde van de weg waarop ik ga,
 de nieuwe naam, waarmee God mij wil noemen,
 maar dit weet ik met grote zekerheid:
 wie God belijdt, leeft tot in eeuwigheid! 
       
                

  Herinnering

  Het blijft zo pijnlijk
  zo tastbaar dichtbij
  en elke nieuwe dag
  voel ik u nog bij mij

  Tijd die verstrijkt
  en toch went het niet.
  Ik moet nog zo leren,
  leven met m`n verdriet.

  Het voelt zo anders
  zo onheilspellend kil.
  Mijn leven verandert
  zonder dat ik het wil.

  Niets is terug te draaien.
  Ik mis uw lach en uw traan,
  ik ben nog steeds verbaasd
  waarom het zo moest gaan.

  Toch moet ik wel verder
  alles gaat gewoon door.
  Alsof u niet bestaan hebt
  maar ik weet wel beter hoor.

  M`n hart draagt u bij me.
  Uw stem streelt mijn oor.
  Uw beeld nog zo glashelder,
  het is of ik u praten hoor.

  U hebt steeds een ereplaats,
  in mijn hart en in mijn hoofd.
  Terwijl de tijd mij ongewild
  van uw heldere beeld berooft.

  Elke avond bekijk ik uw foto
  en wens u goede nacht
  bid dat het u goed mag gaan
  en dat ik u elk moment verwacht!

 
               

  Het onbekende jongetje                                 

 Je was zo lief, zo heel spontaan
 met blije ogen keek jij mij aan,
 je sloeg je armen om mij heen
 jouw leuke lach, voor mij alleen.
 Toch had ik jou nog nooit gezien
 en na vandaag, nooit meer misschien,
 maar jij maakte iets los in mij
 jouw warmte maakte mij zo blij.

 Diep in gedachten ben ik gegaan
 terug naar huis, bij jou vandaan,
 ik heb jouw naam niet eens gehoord,
 maar men noemt jou "geestelijk gestoord"
 gehandicapt, dus "onvolmaakt?"
 toch is er Één die over jou waakt.
 Gods liefde was 't wat ik zag,
 weerspiegeld in je ogen, in jouw gulle lach.

 Telkens weer kwam je bij me staan
 en jij, jij keek me werkelijk aan.
 Hoe vaak gebeurt het dat we mensen ontmoeten,
 ze geven je een hand, al starend op hun voeten
 en of je nu blij bent, of vol van verdriet,
 ze hebben geen interesse, ze merken het niet.
 Ze hebben geen warmte om weg te geven
 hun harten zijn koud, evenals hun leven.

 Het is mijn verlangen te zijn zoals dat kind,
 eenvoudig, spontaan en door God bemind.
 Een liefde die straalt uit mijn ogen
 en een hart vol vrede en mededogen.
 Dat kind is in Gods ogen volmaakt,
 gehandicapt ben je pas dan,
 als Gods liefde je hart niet meer raakt.